Daszeńka, czyli żywot szczeniaka

„Kiedy się urodziło, było jak małe, białe nic. Można go było ukryć w dłoni. Ale ponieważ miał
parę czarnych uszu i ogon, domyśliliśmy się, że to pies. A ponieważ chcieliśmy mieć małego
pieska, który byłby dziewczynką, nazwaliśmy go Daszeńka.”
Daszeńka, czyli życie szczeniaka
Na podstawie książki Karela Čapka pod tym samym tytułem.
Adaptacja i reżyseria: Michał Tramer
Scenografia: Michał Tramer
Projekty lalek: Elżbieta Żelezik
Muzyka: Leszek Nowotarski
obsada:
Izabela Nadobna-Polanek
Anna Rau

„Daszeńka, czyli życie szczeniaka” jest adaptacją z poszanowaniem oryginalnej prozy
autora. Tekst został przepisany i maksymalnie skrócony, aby przedstawienie miało tempo i
dramaturgię właściwą dla dzieci. To zabawny spektakl, a muzyka, kostiumy, scenografia i
gra aktorska, podkreślają jego wyjątkowość.
Jak większość przedstawień dla dzieci, „Daszeńka” nie tylko bawi, ale także uczy. Widzowie
dowiedzą się, czym jest instynkt, od czego zależy zdrowy rozwój szczenięcia i jak
odpowiedzialna jest opieka nad nim. To spektakl dla osób w wieku od 5 do 100 lat…
szczególnie dla tych, którzy kochają psy.
O autorze:
Karel Čapek był czeskim pisarzem początku XX wieku. W swojej karierze pełnił wiele ról,
takich jak dramaturg, eseista i wydawca. Najbardziej znany z wprowadzenia słowa „Robot” w
swojej sztuce „R.U.R. (Rossum's Universal Robots)”.
W 1933 roku „napisał, zilustrował, fotografował i przeżył dla dzieci” „Dashenkę, czyli życie
szczenięcia”. To opowieść o przygodach dorastającego szczeniaka. Ale czy to opowieść
tylko o szczeniaku? Wszyscy potrzebujemy ciepła, czułości i matczynej miłości.

RECENZJA

Dziadek do orzechów

DZIADEK DO ORZECHÓW – PREMIERA 2.12.2023

Tę opowieść chciałoby się zacząć od słów „Dawno dawno temu…”. Święta kojarzą się nam z rodzinną atmosferą, pełną ciepła i wspólnego czasu, pełną kolorowych światełek i prezentów. Tymczasem w tej opowieści nic nie jest takie jak powinno.

Główna bohaterka Klara ucieka przed samotnością w krainę wyobraźni. Tam znajduje przyjaciół, ciepło, serdeczność. W obronie godności Dziadka do orzechów wyrusza z nim w niebezpieczną podróż, by zmierzyć się z podstępnymi myszami i z własnym lękiem. Ucieczka w świat wyobraźni daje Klarze sprawczość i niezwykłą moc. Jaką? Sami zobaczcie! Zobaczcie jak skończy się opowieść o Dziadku do orzechów i Mysim Królu!

„Dziadek do orzechów” to współczesna opowieść o potrzebie bliskości, o budowaniu relacji, która szczególnie dziś jest ogromną wartością. Nic jej nie zastąpi…

z inspiracji opowiadaniem E.T.A. Hoffmana

scenariusz, reżyseria, choreografia Ewelina Ciszewska

scenografia Ewelina Ciszewska

muzyka i audiosfera Łukasz Damrych

video projekcje i reżyseria świateł Robert Baliński

asystentka reżyserki i przygotowanie wokalne – Anna Rau

obsada:

Alicja Gierłowska,

Izabela Nadobna-Polanek,

Anna Rau,

Ilona Zaremba,

Maciej Gierłowski,

Piotr Merecki,

Mikołaj Prynkiewicz,

Hubert Skonieczka

RECENZJA

 

Pan Kuleczka

Premiera – 15.02.23

Pan Kuleczka to makroświat zbudowany z mikrorzeczy: słów, gestów, spojrzeń, dźwięków, uczuć, relacji. To przestrzeń, w której jest miejsce na rozmowę, ciszę, na pytania i odpowiedzi, na dostrzeganie małych, ale jakże ważnych rzeczy: jak zachód słońca, ukochana książka, podróż z pokoju do kuchni, na obserwację świata, na naukę nas samych. To świat, na który można patrzeć z różnej, czasem odmiennej perspektywy.

Bohaterowie – dzieci, Pies Pypeć, Kaczka Katastrofa, Mucha Bzyk Bzyk i tytułowy Pan Kuleczka są jak patchworkowy koc, albo jak układanka, albo jak zupa, bo wszystko ma swoje miejsce i wszystko do siebie pasuje i się przytula.

Na podstawie książki Wojciecha Widłaka

z ilustracjami Elżbiety Wasiuczyńskiej

adaptacja, reżyseria, ruch sceniczny: Anna Rozmianiec

scenografia: Olga Ryl-Krystianowska.

muzyka i teksty piosenek: Jakub Woźniak

asystentka reżyserki i przygotowanie wokalne: Anna Rau

Obsada:

Alicja Gierłowska

Izabela Nadobna-Polanek

Anna Rau

Iwo Bochat

Asystent reż.: Anna Rau

Inspicjent: Alicja Gierłowska

Realizacja światła i dźwięku: Krzysztof Fir,

Obsługa tech. Sebastian Moczulski, Aleksander Oświt

RECENZJA SPEKTAKLU

NIEbo i dłoNIE

„NIEbo i dłoNIE” – prapremiera – 1.07.22
tekst: Carsten Brandau
tłumaczenie: Iwona Nowacka
reżyseria: Beniamin Bukowski
scenografia: Natalia Borys
muzyka: Alicja Skrzypiec
obsada: Joanna Stoike-Stempkowska, Mikołaj Prynkiewicz
Przedstawienie zrealizowane w koprodukcji Teatru Lalki Tęcza w Słupsku oraz Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu.
„A i O spotykają się. Nie wiemy do końca, gdzie: w wyobraźni, w przedszkolu, na placu zabaw? A stwarza dla O historię: dorastania, zawarcia przyjaźni, wspólnej zabawy. Jednak w tym nieskrępowanym, bezpiecznym świecie dziecięcej fantazji pojawia się przełomowy moment: chwila, z którą trzeba nieuchronnie stać się odrobinę starszym i wyruszyć do nowej szkoły. A co, jeśli ta przygoda oznacza konieczność pożegnania z przyjacielem?”
Prace nad przekładem wsparł Goethe-Institut.
Spektakl dla widzów od lat 4.
\

Sąsiedzi

Wiek 4+
Prapremiera.
To opowieść o tym, że to co nas różni wcale nie musi być złe. Że ważne są: akceptacja i porozumienie. „On i na – sąsiedzi, których dzieli nie tylko płot, ale również styl życia i przyzwyczajenia. W codziennej rutynie mijają się nabierając wobec siebie niezrozumiałej złości. (…) Dopiero wzajemna pomoc w obliczu wichury łagodzi spory i staje się szansą na serdeczną przyjaźń.” – pisze Urszula Markowska w recenzji spektaklu.
Przedstawienie powstało w koprodukcji z Teatrum Kopfüber z Ansbach.
Scenariusz i reżyseria: Michał Tramer
Scenografia: Claudia Kucharski
Muzyka: Darius Gal
Obsada: Ilona Zaremba, Maciej Gierłowski
Inspicjent: Ilona Zaremba
Światło i dźwięk: Krzysztof Fir
Obsługa techniczna: Piotr Grudzień
Premiera w Niemczech odbyła się w Ansbach 29. września 2019 r., w Tęczy w październiku 2019
UWAGA w spektaklu używamy światła stroboskopowego.

RECENZJA

 
 

Tylko jeden dzień

WIEK 5+
Jak poradzić sobie z życiem, które trwa tylko jedną dobę? Czy takie życie jest ważne? Bohaterowie spektaklu ”Tęczy” przekonują, że tak.
„Tylko jeden dzień”, baśń sceniczna Martina Baltscheita, to pełna rozmaitych zabaw i przygód wędrówka Muszki, Lisa i Dzika, która przeradza się w opowieść o przywiązaniu, przyjaźni i miłości.
To jedna z najpiękniejszych sztuk dla dzieci, w dowcipny sposób poruszająca trudne tematy. Odchodzenie ujęte jest w sposób pomagający oswoić ten trudny temat wszystkim, nie tylko maluchom.
Autor: Martin Baltscheit
Tłumaczenie: Lila Mrowińska-Lissewska
Reżyser: Edyta Januszewska
Asystent reżysera: Maciej Gierłowski
Opracowanie tekstu: Edyta Januszewska
Scenografia: Olga Ryl-Krystianowska
Muzyka: Ignacy Zalewski
Obsada:
Izabela Nadobna-Polanek
Maciej Gierłowski
Iwo Bochat

Skip to content